Τρίτη, 13 Ιουνίου 2017

ΔΝΤ......ή θάνατος


αν και τα καινουργια σροιχεία είναι συντριπτικά ...μιλάνε για 40 χιλ θανάτους
λόγω κρίσης....
παρόλα αυτά......εμέις απτόητοι τους χαζεύουμε

έγραφα κάποτε...
χρόνια τώρα με έξαρση τον τελευταίο, 
ο Χάρος βγήκε παγανιά και θερίζει .
συνήθως αυτούς, που πολύ λίγα  χρόνια πριν, τα χρόνια της ευμάρειας που υπήρχε η πρόληψη, αποκαλούσαμε 
“νέους ανθρώπους”.
δηλαδή στα πενήντα και στα εξήντα.
λές τι έγινε ρε παιδί μου;.
δεν μπορεί μέσα σε τόσο μικρή περίοδο να κατέβηκε το όριο της ζωής μας.
Μιλάς με κάποιον……ξαφνικά έφυγε.
οι περισσότεροι σκαστοί. 
καρδιά λέει.Μπαμ και κάτω.
το συζητούσα με κάτι φίλους.
τις ίδιες απορίες και παρατηρήσεις  κι αυτοί.
κάποιος που ήξερε, στοιχεία από τον Π.Ο.Υ, 
που αφορούν την επέμβαση του ΔΝΤ 
σε όλες τις χώρες από την Αφρική, μέχρι την Ν Αμερική και την Ευρώπη σε σχέση με την υγεία του πληθυσμού τους.
μας είπε ότι στην πρώτη δεκαετία, από την αρχή ,την εισοδο του στα καθέκαστα που επεμβαίνει το Ταμείο  έχει παρατηρηθεί ότι: 
“ο μέσος όρος ζωής σε όλες τις χώρες κατεβαίνει κατά 10%.
αν ήταν 80 δηλαδή φτάνει ατα 70-72.
αυτό όχι μόνο από μελέτες του οργανισμού, αλλά και σε ένα άρθρο του 
ο Στίγκλιτς είχε αναφερθεί ειδικά την Ελλάδα…….
με στοιχεία….
αναφέρει ότι: 
τα νεογέννητα πια κατά 20% είναι ελλιποβαρή
η παιδική θνησιμότητα αυξήθηκε κατά 43% 
τα περιστατικά θανάτου από AIDS από 15 περιπτώσεις το 09, έφτασαν τις 484 το 12.
και βέβαια επειδή δεν ήταν αυτή η περίπτωση μας .
η ερώτηση παρέμενε.
το ότι δηλαδή φεύγουν φίλοι από δίπλα μας σαν αέρας και συνεχώς..
εκεί άρχισε το νημπέητ.
ποιός κοιτάζεται σήμερα  για να προλάβει κάτι, όπως κοιταζοταν πριν πέντε χρόνια?
ούτε το 15%
ποιός σκέφτεται σήμερα αν δεν έχει να πληρώσει φόρους.
οτι ξέρεις αυτός ο πόνος που τον τραβάω κάτι μήνες.
μπορεί να μην είναι απλός πονόκοιλος κι ευαισθησία
να πήγαινα σε κανα γιατρό?
Πες  ότι  το σκέφτηκες, ποιός μπαίνει εύκολα σε μια αδιανόητη ταλαιπωρία μεταξύ ταμείου -ραντεβού-νοσοκομείου. 
για μια όχι τεράστια ας πούμε ενοχληση?
το κλου στην κατάληξη.
Σε ποιόν αφήνει τη διάθεση όλη αυτή η αηδία που ζούμε, 
να σκεφτεί παραπάνω τον εαυτό του; 
οταν το 50% μιάς κοινωνίας, έχει πέσει στα αντικαταθλιπτικά.
που ως γνωστον τα περισσότερα είναι και αναλγητικά;
Τα στοιχεία δεν είναι το φόρτε μου και ζήτησα να μου τα δώσουν.
μεγάλο το ζόρι που τραβάω, γιατί προσωπικά έχασα πολλούς αγαπημένους φίλους όπως και ο καθένας μας φαντάζομαι.
Πως επιτρέπουμε με τόση ανοχή όλες αυτές τις “πολιτικές δολοφονίες”;
Πως είναι δυνατόν, να αφήνουμε αυτά τα εκτοπλάσματα, που μας κυβερνάνε,
να μας φουρνίζουν κάθε μήνα και μια περικοπή;
Με τόση απάθεια;
Ναι ξέρω, “τι να κάνεις μπλέξαμε”.Θα πεις
Δεν μπλέξαμε μας εξαπάτησαν. 
Εμείς ψηφίσαμε, για να το σταματήσουμε αυτό τουλάχιστον ένα χρόνο πριν.
Εχουμε μπει στην μεγαλύτερη Δολοφονική Απάτη 
που έχει στηθεί από όλες τις πλευρές.
Αλλά επειδη δεν ήρθε ακόμη η σειρά μας. 
Κουρνιάζουμε σε μια γωνιά περιμένοντας, 
τι άραγε?.....

Οταν θάρθει δεν είμαστε “παρόντες” για να την αφηγηθούμε.